و در روايت محب طبرى از موسى بن عقبه ، از ابن شهاب آمده است كه آن حضرت فرمودند : فكنّا - معشر المهاجرين - أوّل الناس إسلاماً ، ونحن عشيرته وأقاربه وذوو رحمه ، ونحن أهل الخلافة ، وأوسط الناس أنساباً في العرب ، ولدتنا العرب كلّها ، فليس منهم قبيلة إلّالقريش فيها ولادة ، ولن تصلح إلّا لرجل من قريش . . . ؛ « 1 » پس ما گروه مهاجران ، اولين مردمان بوديم كه به اسلام گرويديم و ما قوم و قبيله و خويشان او ( حضرت رسول ) هستيم ، خلافت از آنِ ماست ، ما ( قريش ) با همه قبائل عرب نسبت داريم ، و حكومت شايسته كسى جز رجال قريش نيست . . . . حال ، ما مىگوييم : اگر چنين باشد به راستى آيا اين ويژگىها در والاترين پايه‌هاى آن و برترين مقام‌ها ، در غير على عليه السلام گرد آمده است ؟ ! همانا على عليه السلام تنها كسى است كه تمام اين ويژگىها در او گرد هم آمده است . پس همو « ذوو رحمه » ( خانواده پيامبر ) ، « عشيرة النبى » ( خويشاوند نزديك ) ، « دوست » و « نخستين كسى كه خداوند را

--> ( 1 ) . الرياض النضره : 1 / 213 .